Ritstjóri Herðubreiðar 22/12/2016

Skammdegi

Það hríðar á freðnar foldir
og fýkur í gömul skjólBöðvar Guðmundsson
á laun bak við lágar hæðir
skín litverp sól,
en mannkyn í myrkri reikar
og margur á erfið kjör
því svartvængjuð sorg um heiminn
fer sigurför.

En mitt í því vetrarmyrkri
og miðnætur djúpri þögn
um gleymskunnar gáttir læðist
ein gömul sögn
um hirða sem gættu hjarðar
og himneska stjörnu sem
blikaði björt og fögur
hjá Betlehem.

Hún boðaði von í brjósti
þess barns er ég forðum var
og þrátt fyrir allan efann
hún enn er þar.
Hún segir: Veturinn víkur
er vorblærinn kyssir rós
og mannkyn á myrkum vegi
sér mikið ljós.

Böðvar Guðmundsson

Flokkun : Ljóðið
0,468