Ritstjóri Herðubreiðar 13/09/2018

Hrottinn

Í svartasta sjálfshatri hans
sem kom alltaf
þegar hann sá eitthvað fallegt
var byrjunin
á
næsta hvelli.

Hann lokaði öllum gluggum
slökkti ljósin
og á helvítis símanum
og svo gleypti hann allar pillurnar
til að sofna bara.

Þegar hann vaknaði
mundi hann ennþá
hvað hann var ógeðslegur
í gær.

Valgarður Bragason

Flokkun : Ljóðið
0,466