Ritstjóri Herðubreiðar 30/07/2017

Hækur úr Ísafjarðardjúpi

Dalurinn horfir
tómum saknaðaraugum
búendur horfnir

Lyngbrekka saknar
blárra berja að hausti
handa sem tína

Brekkan sem áður
lék að börnum og lömbum
grúfir sig niður

Aleinn sumarfugl
syngur fyrir sjálfan sig
guðslangan daginn

Nú heyrir enginn
bláhvítt skvaldrið í læknum
gleði hans þögnuð

Girðingarstaurar
bera býlinu vitni
annað er fallið

Norðannæðingur
kreppir haustkaldan hnefa
ósveigjanlegur.

Njörður P. Njarðvík

Flokkun : Ljóðið
0,449