Ritstjóri Herðubreiðar 10/10/2018

Dreifarinn

Karl Th. Birgisson skrifar

Um mann nokkurn var sagt að hann færi um og segði mönnum almælt tíðindi, og þægi mat fyrir.

Ekki ætla ég að nota þau orð um Gunnar Smára Egilsson, en hann fer þó um og dreifir ýmsu.

Við höfum nú í nokkra daga fylgzt með svolítið undarlegum fréttum af Eflingu og meintum átökum á skrifstofu hennar. Þær hófust með skrifum Agnesar Bragadóttur í Morgunblaðið (já, henni er ennþá leyft að vera nálægt tölvu) um vondan anda og leiðindi sem hefðu fylgt nýja formanninum, Sólveigu Önnu Jónsdóttur, og framkvæmdastjóranum, Viðari Þorsteinssyni.

Ekki vitum við vel hvað hæft er í því, en þar var líka fullyrt að veikindaleyfi fjármálastjórans, Kristjönu Valgeirsdóttur, mætti rekja til þess að hún neitaði að greiða reikning frá eiginkonu Gunnars Smára án þess að stjórn félagsins samþykkti greiðsluna fyrst.

Upp frá þessu hefur staðið fúkyrðastrókurinn upp úr Gunnari Smára í garð þessarar Kristjönu og nú síðast yfir lögmann hennar, Láru V. Júlíusdóttur. Þetta er með nokkrum ólíkindum, og er þá varlega orðað.

Sko. Það er skiljanlegt að Gunnar Smári reiðist fyrir hönd eiginkonu sinnar. Alda Lóa Leifsdóttir er frábær ljósmyndari og á vitaskuld að fá greitt fyrir vinnu sína, og það er algerlega óþolandi ef eitthvert möppudýr hjá Eflingu kemur í veg fyrir það.

En hér er eitthvað undarlegt á seyði. Sólveig Anna formaður og Viðar framkvæmdastjóri sendu nefnilega frá sér yfirlýsingu. Hún er á vef félagsins, svo að ekki er Mogginn að ljúga því sem þar stendur meðal annars orðrétt:

„Hvorki formaður né framkvæmdastjóri Eflingar kannast við þá fullyrðingu blaðamanns Morgunblaðsins að fjármálastjóri hafi neitað að greiða reikninga frá Öldu Lóu Leifsdóttur blaðamanni sökum þess að þeir hafi ekki verið samþykktir af stjórn.“

Það er nú svo. Kristjana neitaði semsagt ekkert að borga reikningana?

Hvað þá? Hvaðan í himninum kemur Gunnari Smára þessi ótrúlega vanstilling í garð Kristjönu? Vanstilling er meiraðsegja vitlaust orð, því að persónuleg heift og hatur lýsa betur því sem þar á sér stað.

Gunnar Smári segir hana lygna, ómerkilega og illgjarna, og hann gaf meiraðsegja ríflega í skyn að hún hefði „stungið inn á sig“ fé. Það heitir að þjófkenna fólk.

Eftir að Lára V. Júlíusdóttir lögmaður sendi frá sér yfirlýsingu í dag, sem er furðu yfirveguð miðað við það sem Gunnar Smári hefur látið frá sér, hefur hann ekki borið til baka eitt atriði efnislega.

En segir Láru náttúrlega vera „blóðþyrsta“ og svo framvegis eftir ritúalinu.

Hvað gengur eiginlega á? Fjármálastjórinn neitaði hreint ekkert að borga reikninga, segja formaðurinn og framkvæmdastjórinn, en eiginmaðurinn hleypur um eins og rasandi sauðnaut með bölvi og formælingum.

Satt að segja virðist hann skulda félögum sínum þokkalegar skýringar á þessu ójafnvægi og já, furðulegum dónaskap.

Í það minnsta áður en hann dreifir einhverju fleiru af sömu ætt.

Latest posts by Ritstjóri Herðubreiðar (see all)

0,470