Ingi Rúnar Eðvarðsson 20/09/2014

Útlendingar og fordómar

Ísland er ögrum skorið. En langt úti í ballarhafi. Hér hefur verið ein þjóð, trú og tunga. Löngum á 20. öld höfðu við eitt útvarp og allir voru stilltir á sömu bylgjulengd. Slíkar aðstæður ala af sér sterka þjóðerniskennd. Mörkin millir okkar og hinna eru afar skýr.

Gamall bærEn enginn er eyland. Hingað kom erlendur her. Setulið eða varnarlið eftir því hvar í flokki fólk stóð. Herinn kom með sitt sjónvart og útvarp. Lista- og menntamönnum  þess tíma fannst slíkar útsendingar hættulegar íslenskri menningu og tungu. Farnar voru Keflavíkurgöngur til að mótmæla og ljóðið var helsta vopnið: ,,Hefnist þeim sem svíkur sína huldumey…“ (Guðmundur Böðvarsson). Eins og svo oft áður þegar þjóð þykir að menningu sinni vegið eru drgenar skýrar markalínur sem ekki má fara yfir. Stúlkur sem fóri í ástandið fengu að kenna á því. Þær voru niðurlægðar og útskúfaðar og margar héltu til Ameríku með mönnum sínum.

Hægri sinnar tóku iðulega vel í varnarliðið. Margur græddi á verktöku og braski við herliðið. Hugmyndafræðilega fögnuðu margir vörnum gegn Rússagrýlunni og samtökin Varið land voru stofnað.

Hún er skemmtileg díalektík náttúrinnar. Nú hafa flesir lista- og menntamenn gerst heimsborgarar og fagna menningarlegum fjölbreytileika. Á sama tíma róa nokkrir þeir sem áður högnuðust á hernámsbraski og vörðu alþjóðlega samvinnu gegn Rússum á ný mið útlendingahaturs. Það er markviss taktík til að fá fleiri atkvæði í kjörklefanum til að halda völdum.

Afstaða mín er skýr í þessu máli. Ég styð Amnesti og húmanista. Allir eiga rétt á virðingu og mannsæmandi lífi. Það er óháð stað, stund og valdherrum. Því eigum víð ávallt að bjóða til landsins þeim sem ekki eiga sér heimili eða land. Einnig þeim sem vilja leggja hönd á plóg, vinna og borga sína skatta. Og gerast nýir Íslendingar. Ég hvika ekki frá þessri skoðun jafnvel þó þeir snúi upp á bakið á mér eins og konan sagði forðum.

Ingi Rúnar Eðvarðsson
Latest posts by Ingi Rúnar Eðvarðsson (see all)
Flokkun : Pistlar
0,769