Úlfar Þormóðsson 31/07/2014

Lauma

Það er sannarlega hægt að taka undir með Birni Val Gíslasyni, varaformanni Vg, sem kveðst vera leiður yfir því að Árni Þór Sigurðsson, þingmaður Vg skuli hafa verið skipaður sendiherra með þeim hætti sem raunin varð. „Þetta er vond upprifjun á liðnum tíma,“ sagði Björn við útvarpið. „Ferlið á að vera allt annað, burtséð frá því hvort þessir herramenn séu hæfir eða ekki.“

Þá skírði sjónvarpið frá því að Katrínu Jakobsdóttur, formanni VG, finnist það sérstakt að skipa Geir H. Haarde til starfa fyrir íslenska ríkið í ljósi þess að hann á í máli við íslensk stjórnvöld fyrir Mannréttindadómstólnum.

Augljósasta skíringin á þessum mannaráðningum er að sjálfsögðu sú að  utanríkisráðherra hafi metið það svo að engir núverandi starfsmenn innan ráðuneytisins hans hafi verið hæfir til þess að gegna sendiherrastöðum í alþjóðlega veislusamfélaginu. Það er þá hans mat, eða vanmat, á því ágæta fólki sem þar starfar. Hitt er þó jafn augljóst að eitthvað allt annað liggi að baki. Eitthvað falið. Eitthvað sem ekki þolir dagsljósið. Hrossakaup milli stjórnarflokkanna með óvæntu deyfilyfi úr forðabúri Vg. Sanna og rétta skýringu á þessum úreltu vinnubrögðum fást sjálfsagt seint eða aldrei.

En þó að þarna sé allt í kófi er ástæða til þess að óska þess að nýju mönnunum gangi vel á vettvangi.

Úlfar Þormóðsson
Latest posts by Úlfar Þormóðsson (see all)
Flokkun : Pistlar
0,811