G. Pétur Matthíasson 25/03/2014

Hroki fer stjórnmálamönnum ekki vel

GPM_1159 minniÞað er frekar leiðinlegt að sjá hve núverandi stjórnvöld eru hrokafull og þá sérstaklega þegar kemur að aðildaumsókninni að Evrópusambandinu. Það var mjög hrokafullt þegar utanríkisráðherra lagði fram tillögu á Alþingi um að slíta aðildarviðræðum áður en heldur lokið var umræðu um skýslu Hagfræðistofnunar sem stjórnvöld höfðu þó lýst yfir að ætti að vera grunnur umræðu um áframhald viðræðna og stöðuna í Evrópumálum.

Sú hrokafulla framsetning kom eigi að síður í bakið á utanríkisráðherra, Framsóknarflokknum og ekki síður Sjálfstæðisflokknum. Það var áhugavert að mæta á hver mótmælin á fætur öðrum og hitta þar og sjá Sjálfstæðismenn sem aldrei höfðu farið á mótmæli. Og þeir koma aftur og aftur og eru farnir að venjast þessu. Sennilega farnir að líka þetta vel.

Undirskriftasöfnun fyrir kröfunni um að við fáum að kjósa um okkar eigin framtíð í stað þess að hrokafullir stjórnamálamenn fái að loka framtíðarmöguleikum næstu kynslóðar hefur líka verið áhugaverð. Að safna undirskriftum hefur nefnilega sýnt nýja hlið á þjóðinni, hún er kurteis, líka þeir sem ekki vilja skrifa undir. En það sem er áhugaverðast er þó að það er allskonar fólk sem skrifar undir, ekki bara harðir Evrópusinnar heldur nefnilega líka fólk sem líkar illa að stjórnamálamenn svíki loforð sín. Sumir segja einfaldlega, ég ætla ekki að kjósa með aðild en ég vil fá að kjósa, ég vil fá að hafa um þetta að segja og enn frekar, fólk segir líka, ég sætti mig við að meirihlutinn ráði ferðinni, þótt hann sé á annarri skoðun en ég.

Mættu nú nokkrir stjórnmálamenn taka þetta sér til fyrirmyndar.

En nei það gerist ekki. Hrokinn heldur áfram. Þrátt fyrir mótmæli dag eftir dag, laugardag eftir laugardag, og þrátt fyrir 35.000 undirskriftir 22 prósenta kosningabærra manna þá koma fulltrúar stjórnarmeirihlutans hvað eftir annað fram með alls kyns hártoganir og ruglhugmyndir um framvindu málsins.

Í öllum siðuðum lýðræðisþjóðfélögum myndi vilji 22 prósenta kosningabærra manna duga til þess að það yrði haldin þjóðaratkvæðagreiðsla. Og stjórnmálamenn myndu ekki bara una niðurstöðunni heldur líka framfylgja henni. Auðvitað.

En hér bætist bara í hrokann og tók nú steinninn úr þegar Birgir Ármannsson þingmaður Sjálfstæðisflokksins og formaður utanríkismálanefndar, „svaraði því þannig að undirskriftalistarnir hefðu enga formlega stöðu í þessu máli og væru skipulagðir af hagsmunaaðilum.“ Þetta kom fram í þessari frétt hér.

Heyr á endemi. Er ég nú orðinn hagsmunaaðili af því að ég safna undirskriftum í Kringlunni. Og hrokinn sem felst í þessu, hafa 53.000 Íslendingar látið einhverja óskilgreinda hagsmunaaðila plata sig til að skrifa undir.

Nei, þetta er bara ekki hægt, getum við ekki fengið að skipta um stjórnmálamenn? Eru þeir hlutverki sínu vaxnir? Er nema von að maður efist um það?

Flokkun : Pistlar
0,787