Jean-Rémi Chareyre 24/11/2016

Saklaus uns sekt er sönnuð

Saklaus uns sekt er sönnuð, segir máltækið.Benedikt Jóh. Þetta fannst mér rétt að hafa í huga varðandi Viðreisn. Um þann flokk hafa heyrst alls konar samsæriskenningar síðan hann var stofnaður. Að hann væri „hækja íhaldsins“, að hann væri tilraun til að framlengja pólitískt líf Sjálfstæðisflokksins, og svo framvegis.

Og þar sem mér er illa við samsæriskenningar, þá gaf ég lítið fyrir þessu tali. Þangað til eitthvað gerðist í gær, sem þýddi að til þess að hafna þessari samsæriskenningu þurfti ég að kyngja aðra: nú var það ekki lengur samsæriskenning villta vinstrisins, heldur samsæriskenning Viðreisnar: við áttum sem sagt að trúa því, að stjórnarmyndunarviðræður hefðu strandað á því að VG vildu stórfelldar skattahækkanir og voru engan veginn tilbúin til að gefa afslátt af því.

Gott og vel, ég hefði kannski trúað því ef eingöngu VG og Viðreisn hefðu staðið í þessum viðræðum. En málið er nefnilega að það voru þrír aðrir flokkar í þessum viðræðum, og fulltrúar tveggja þeirra komu fram hver eftir annan og hrósuðu Katrínu og VG fyrir góða verkstjórn og fyrir að hafa verið tilbúin að skoða allar málamiðlanir og gefa eftir þar sem þess væri þörf. Birgitta segir að miklar skattahækkanir hafi ekki verið endanleg krafa af hálfu VG og að umræður um sjávarútveginn voru varla komnar af stað. Logi Einarsson segir að umræður í skattamálum hafi bara verið á byrjunarstigi og margar hugmyndir þar á borði.

Svo var það sjávarútvegurinn: umræðurnar eiga að hafa strandað þar líka, vegna þess að Vinstri Græn vildu ekki gefa eftir. Hvernig getur það verið að Samfylkingin, sem lengst hefur talað fyrir markaðslausn í sjávarútvegsmálum, taldi geta náð góðum samningi með VG en Viðreisn taldi það ómögulegt. Og ef Samfylkingin, sem var í raun með mjög svipaða stefnu og Viðreisn í öllum helstu málum, var svona bjartsýn á að sátt gæti náðst, hvernig getur verið að Viðreisn hafi talið stöðuna vera svona vonlausa? Eigum við að trúa því að Viðreisnarmenn gætu ekki einu sinni sætt sig við örlitla skattahækkun gegn því að ná öllum sínum helstu stefnumálum í gegn?

Það er nefnilega ekki hægt að taka mark á skýringum Viðreisnarmanna, nema að búa til nýja samsæriskenningu: að VG, Píratar og Samfylkingin hafi komið sér saman um að ljúga til um það, að viðræðurnar væru að ganga vel og að Vinstri Græn væru opin fyrir málamiðlunum.

Nú er bara spurning hvor samsæriskenningin er meira sannfærandi: að fulltrúar VG, Pírata og Samfylkingar séu upp til hópa ómerkilegir lygarar og plottarar, eða að Viðreisn hafi í raun aldrei langað í samstarf með öðrum en Sjálfstæðisflokknum, þrátt fyrir allt fallega talið um að „láta málefnin ráða“?

Því miður fyrir Viðreisn, virðist svarið vera allt of augljóst. Það liggur fyrir að málefnalega hafa Viðreisnarmenn miklu meira sameiginlegt með stjórnarandstöðuflokkunum heldur en með Sjálfstæðisflokknum, en svo virðist sem þessir flokkar hafi ekki verið nógu „fínir“ fyrir fyrrverandi Sjálfstæðismenn í jakkafötum. Málefnin skiptu ekki svo miklu máli eftir allt saman. Benedikt hafði ekki „sannfæringu“ fyrir þessum viðræðum, vegna þess að hjartað sló enn með gömlu klíkunni.

Flokkun : Pistlar
1,002