Ritstjóri Herðubreiðar 22/04/2014

Uppvakningar

Í hryllingsmynd ég staddur er,

teygir sig hönd í áttina að mér.

Nýstorknað blóð uppvakninga,

torfarin slóð til bjargálna.

 

Með höggvinn fót á flótta legg

með exi og spjót uppvakning hegg.

Rotnandi lík, hálfétin hræ.

Skríðandi strýk útí blóðrauðan sæ

 

Uppvakinn í polli,

ligg í svitahrolli:

Hvað á ég að gera?

 

Þessi hryllingsmynd er bönnuð öllum.

Samt er sagan byggð á sönnum atburðum.

Þetta er hryggðarmynd af ljótum köllum

sem éta fjölskyldurnar frá börnunum.

 

Þessi uppvakningaheljarmartröð

þarf að taka enda og lyfta álögum.

Dauðinn að víkja fyrir lifandi hugsun,

áhorfendurnir að vakna af dvalanum.

 

Ljósgrænblátt hold rís upp úr mold.

Fortíðarryk þrungið rotnunarfnyk.

Með kvíðahnút í þindinni,

hvar kemst ég út úr myndinni?

 

Björn Jörundur Friðbjörnsson (2014)

Flokkun : Ljóðið
1,062