Valgerður Bjarnadóttir 30/03/2014

Skjótum sendiboðann

Alþingismönnum virðist ekkert ómögulegt.  Í vikunni sem leið þóttist meiri hluti Stjórnskipunar- og eftirlistnefndar sýna fram á að það hefði helst verið ábótavant við stjórn Íbúðalánasjóðs að samskipti við félagsmálaráðherra hefðu verið lítt formleg og að fátt hafi verið um starfs- og verklagsreglur hjá sjóðnum.

Ríkisábyrgð er á Íbúðalánasjóði. Ef tap verður á Íbúðalánasjóði er almenningur í landinu ábyrgur fyrir fyrir því. Tapið er borgað úr almannasjóðum. Með öðrum orðum þá er tapið borgað með skattfé. Við sem borgum skattana borgum tapið.

Ljóst er að sækja þarf hátt á annað hundrað milljarða í almannasjóði til að greiða fyrir tapið á Íbúðalánasjóði. Orð dagsins er að enginn beri ábyrgð á því.

Sannleikurinn er sá að Alþingi samþykkti meingölluð lög. Ekki var hlustað á sérfræðinga sem vöruðu við því.

Sannleikurinn er sá að stjórn Íbúðalánasjóðs brást vægast sagt óskynsamlega við þegar bankarnir fóru með miklu offorsi inn á íbúðalánamarkaðinn.

Sannleikurinn er sá að veitt voru lán sem vitað var að mundu tapast.

Stjórn ríkisfjármála þar með ríkisfyrirtækisins Íbúðalánasjóðs var með endemum á árunum fyrir hurn. Stjórn peningamála var líka með endemum. Þetta hafa tvær rannsóknarnefndir sýnt fram á .

Þegar rannsóknarskýrslan um aðdraganda og orsakir falls íslensku bankana var birt var fólk enn svo dofið að það tók gagnrýni. Eftir því sem tíminn líður verður viljinn til að endurskrifa söguna viljanum til að læra af mistökum yfirsterkari.

Nú vilja menn skjóta sendiboðann og beina vopnum sínum að höfundum rannsóknarskýrslu um Íbúðalánasjóð.

Nú skal sagan skrifuð upp á nýtt – það kann ekki góðri lukku að stýra.

Flokkun : Pistlar
0,715