Úlfar Þormóðsson 04/02/2016

Líflína

Fyrir mörgum áratugum ruku dýraverndarfélög til og fengu stuðning hins opinbera til þess að banna svartfuglaveiðar á fleka. Þær þóttu fruntalegar og að með þeim væri gengið á stofninn. Þetta var gert að óathuguðu máli. Menn vissu ekki fyrr en eftirá að nær allur fugl sem veiddist á fleka var geldfugl. Þegar flekarnir hurfu sótti hann í varpið og sópaði eggjum hinna frjóu fyrir björg. Og stofninn hrundi.

Hláturfugl

Um svipað leyti og þetta gerðist tók hið opinbera að greiða bændum fyrir að þurrka upp mýrlendi. Grafnir voru kílómetra langir skurðir um land allt til að veita vatninu burt. Ekki frekar en með fuglinn vissu menn hvaða afleiðingar gjörðir þeirra myndu hafa. Það var bara vaðið í málið; gróðurlendi og dýralíf breyttist. Lífkeðja slitnaði.  Nú á að fara að moka ofaní og endurheimta votlendið. Engar rannsóknir hafa verið gerðar, en getgátur hafðar uppi um mikinn ávinning. Það er verið að leggja í´ann út í óvissuna og upp á vonina, með fjárframlagi úr opinberum sjóðum.

Framsóknarflokkurinn er löngu úr sér gengið fyrirbæri og óþarft; hann drap samvinnuhreyfinguna úr spillingu og upprætti sjálfan sig í leiðinni. Svo til. En einn daginn kynntu þeir sem eftir voru andlegan skyndibita fyrir landsmönnum og lofuðu þeim klípu af honum og pening úr ríkissjóði að auki ef þeir kysu rétt. Þetta hlaut glimrandi undirtektir og flokkurinn komst í ríkisstjórn. Svo leið að skuldadögunum. Þá fór að draga upp á og fylgið rjátlaðist af flokknum. Þá reiddu djúphyggjumenn hans fram annan skyndibita; þjóðrembdan, með læviblöndnu hatri á því sem erlent er; einkum kjöti, óhreinu rafmagni og ókristnum útlendingum. Og sjá: Fylgið jókst og flokkurinn blómstraði.

Eðli málsins samkvæmt seðja skyndibitar hungur aðeins stutta stund. Þjóðremban entist skammt. Þá birtust vitringarnir enn með einn bitann til og skelltu honum beint á grillið: Formaðurinn sendi sjálfan sig til þess að kyssa útlendinga í Leifsstöð, ráðherrar flokksins veittu styrki til kvikmyndagerðar um flóttamenn og formaðurinn lagðist í ferðalög til þess að kynna sér aðbúnað landlausa fólksins. Og núna, þegar þetta er skrifað er hann á fundi með stórmennum heimsins að segja þeim til um hvernig þeir eigi að leysa vanda hinna fátæku og smáðu.

Og nú ætlast ráðherrann til þess að kvikmyndagerðarmanninum takist að gera mynd af uppátækinu og að hún verði tilbúin til sýningar tímanlega fyrir næstu kosningar. Þar mun gefa að lýta nýja Framsókn og göfugan Sigmund, án öfga.

Hvort nýjasta trixið heppnast er óvíst.  En margt bendir til þess að það sé framkvæmt í óðagoti eins og flekaveiðibann og mýrarþurrkun. Þess vegna getur vel farið fyrir flokknum líkt og svartfuglinum, votlendinu og öðru því sem hrært er við án þess að hugsað sé um afleiðingar gerðanna; að líflína slitni.

Úlfar Þormóðsson
Latest posts by Úlfar Þormóðsson (see all)
Flokkun : Efst á baugi
0,773