Úlfar Þormóðsson 15/08/2015

Hirting

Það er augljóst að Davíð Oddsson, ritstjóri skrifar Reykjavíkurbréf Morgunblaðsins þessa helgina.  Það er þungt í karlinum vegna þátttöku Íslands í þvingunaraðgerðum vesturveldanna gegn Rússunum og viðskiptabanns Rússa á íslenskar fiskafurðir í framhaldi af því. En hann tjáir þykkju sína með gáska og gerir lítið úr utanríkisráðherranum. Ritstjórinn hirtir ráðherrann og kvartar yfir því að hann hafi ekki gert sér grein fyrir hinni efnahagslegu áhættu sem „fylgdi því að bjóða Ísland fram sem sjálfboðaliða í refsiaðgerðum“ „ Það virðist ekki einu sinni hafa verið muldrað upphátt um svo mikilvæg efnisatriði, sem áhættu fyrir íslenska þjóðarbúið, svo færa mætti til bókar í ríkisstjórn eða í utanríkismálanefnd Alþingis.“

Davíð Oddsson

Áfram segir ritstjórinn:

„Þá væri einnig mikilvægt að átta sig á að ekki væri um almennt viðskiptabann að ræða, heldur væri bannið sniðið að þremur þáttum, hergögnum, viðskiptum við tiltekna banka og flutningi og frystingu eigna tiltekinna einstaklinga.“ „Sagði enginn í utanríkisráðuneytinu ráðherranum frá því, þegar hann leit við heima, um hvers konar viðskiptabann væri að ræða? Og ef þeir gerðu það, kom hann þá þeim upplýsingum á framfæri við ríkisstjórnina?“  „Eða án alls gamans, datt engum einasta manni í hug að refsiaðgerðum gegn Rússum, sem sniðnar voru með framangreindum hætti, gætu Íslendingar ekki tekið þátt í.“

Það er svo augljóst að utanríkisráðherrann hefur staðið sig afleitlega í málinu frá byrjun að um það þarf ekki að ræða.  Og þær  ráðstafanir sem ráðamenn vilja grípa til nú eftirá eru svo lágkúrulegar að mann setur rauðan við tilhugsunina; að fara fram á það við „vini okkar“ að þeir kaupi af okkur fiskinn sem átti að fara til Rússlands svo að við verðum ekki fyrir skaða af því að hafa tekið þátt í leiknum.

Gunnar Bragi Sveinsson

Það sem vantar inn í ræður stjórnmálamanna um málið er að þeir skýri það út fyrir kjósendum sínum af hverju þeim finnst yfirleitt réttlætanlegt að beita þjóðir almennu viðskiptabanni sem undantekningarlaust bitnar nær eingöngu á almennum borgurum  og rýrir lífsgæði þeirra. Og engan þeirra hef ég heyrt tala um að sú viðskiptaklemma sem ríkisstjórnin hefur ratað með landsmenn í stafi af því að við erum í hernaðarbandalagi með þeim þjóðum sem blésu til þvingunaraðgerðanna og erum á vissan hátt skuldbundin til þess að fylgja uppátækjum þeirra, hversu fáránleg sem þau eru, en hafa verra af ella. Í raun og veru var það einmitt það sem utanríkisráðherrann var að gera; að hlýða að hætti undirlægjunnar. Þetta veit ritstjóri Morgunblaðsins. Og líka hitt, að til þess að komast undan því að taka þátt í kúnstum af þessari sort er engin leið fær önnur en sú að segja sig úr NATÓ.

 

 

Úlfar Þormóðsson
Latest posts by Úlfar Þormóðsson (see all)
Flokkun : Efst á baugi
0,773