Ritstjóri Herðubreiðar 25/11/2016

Ég sá tunglið rísa hægt í gegnum rúðuna

Eftir Kristian Guttesen

Kannski er ég farþegi í lest,
þegar ég kom hingað inn var mér úthlutað sæti
en ég gætti þess samt að velja það, ég vildi
sitja á besta stað.
Ég fylgist með hinum farþegunum og án þess
að leiða hugann að því dæmi ég þau hvert af öðru.
Þannig lifi ég af.kristian-guttesen
Tvístraðar hugsanir.
Sjálfsagt gæti ég þeytt lestinni af sporinu,
út í einhvern afkima – þar sem guð grætur
með grátendum.
Meðfram teinunum lágu bæklingar, úrklippur,
leifar af hugmyndum sem fuku um í golunni,
líkt og rusl sem safnast upp á götum borgarinnar
eftir skemmtanahald um helgar.
Ég sá rautt tunglið rísa upp úr skóginum og

þúsundir stjarna skína. Nóttin hafði gránað.

(Úr Höndum morðingjans, Deus, 2016)

Flokkun : Ljóðið
0,853