Guðmundur Gunnarsson 26/03/2015

Stórsigur fyrir verkfallsglaða

 

Niðurstaða Félagsdóms í gær er kostuleg. Reyndar vanhugsuð, mótsagnarkennd og stórfurðuleg. Undanfarna tvo áratugi eða svo hafa í vaxandi mæli, og reyndar vegna kröfu frá SA, verið farið yfir í gerð vinnustaðasamninga í Karphúsinu í stað þess að hvert félag geri sinn samning. Í þessu sambandi má t.d. benda á álverin.GPM_1238 minni

 

Innan RSÍ hefur allt frá stofnun sambandsins árið 1970 hefur sambandið verið samningsaðilinn, aðildarfélög hafa framselt samningsréttin til samninganefndar RSÍ fyrir viðkomandi kjarasamning. Hún hefur síðan búið til kjörskrá yfir þá félagsmenn aðildarfélaga RSÍ sem viðkomandi samningur nær yfir. T.d. allir rafiðnaðarmenn hjá Landsvirkjun eru á einni kjörskrá sama í hvaða aðildarfélagi þeir eru.

 

Það er síðan þessi hópur sem tekur allar ákvarðanir gagnvart viðkomandi kjarasamning. Afgreiðir verkfallsaðgerðir og svo í restina afgreiðslu niðurstöðu samningarnefndar. Þetta fyrirkomulag var fyrsti tekið upp í samningum við álverið í Straumsvík 1968. Þá sameinuðust mörg stéttarfélög um gerð eins kjarasamnings.

 

Það vakti reyndar miklar deilur milli verkalýðsfélaganna sem átti samningsrétt í Straumsvík. Í þeim tilfellum sem þetta hefur verið gert hefur helsta deiluefnið verið ótti við að stóru hóparnir valti yfir þá fámennu. En verkalýðsfélögin sem höfðu aðkomu að Straumsvíkursvæðinu náðu að endanum saman um þetta fyrirkomulag. Ragnar álforstjóri beitti þar kunnri samningaleikni sinni af fullum þunga.

 

Síðan þá hefur víða verið unnið eftir þessu fyrirkomulagi. Allir kjarasamningar RSÍ hafa verið gerðir með þessum hætti og farið mörg verkföll afgreiddum af viðkomandi hóp. Aldrei hafa verið gerðar aths. af hálfu SA og reyndar hafa þeir hrósað þessu fyrirkomulag.

 

Sameiginlegur samningur margra stéttarfélaga um einn vinnustaðasamning kemur í veg fyrir svokölluð skæruverkföll. Það er að verkalýðsfélögin geti beitt fyrir sig einum litlum hóp og þá þeim sem hefur mest áhrif á starfsemi viðkomandi fyrirtækis og sett hann í verkfall. T.d. nokkrir tæknimenn geta stöðvað á örskömmum tíma stór fyrirtæki.

 

Öll verkalýðsfélögin fyrir viðkomandi vinnustað geta síðan sameinast um að greiða úr verkfallsjóðum sínum laun þeirra sem fara í verkfall. En á meðan lamast starfsemi viðkomandi fyrirtækis, sem verður hins vegar að greiða öllum þeirra sem ekki eru í verkfalli full laun meðan þeir eru verkefnalausir og sitja á kaffistofunni tefla og spila bridge og ekki síst þamba kaffi á kostnað fyrirtækisins.

 

Þessi niðurstaða Félagsdóms þýðir t.d. gagnvart RÚV að RSÍ getur valið minnsta hópinn á viðkomandi vinnustaðasamning og skellt þeim í langt og gott verkfall til þess að efla félagsandann, eins nafni minn Jakinn sagði gjarnan hér á árum áður.

 

Minnsti hópurinn meðal rafiðnaðarmanna í verkfalli hjá RÚV hefur nefnilega nákvæmlega sömu áhrif á starfsemi RÚV og ef allur hópurinn færi í verkfall.

 

Sama á við um stöðu Starfsgreinasambandsins þeir geta nú í boði Félagsdóms valið hvað hópa þeir setja í verkfall í stað þess að gera heildarsamninga eins unnið hefur verið að einmitt af kröfum frá SA.

 

Flokkun : Efst á baugi
0,746