Karl Th. Birgisson 14/04/2014

Sagan af herra þjóðkirkju

Reglulega er sögð þessi saga af landsfundum Sjálfstæðisflokksins: Í nefndinni sem fjallar um atvinnumál er fólk í mesta bróðerni að ræða landsins gagn og nauðsynjar.

Þá opnast dyrnar og í salinn ganga fulltrúar LÍÚ. Andrúmsloftið hrímast. Þeir eru mættir til að tryggja að flokkurinn fari ekki út af línunni, að engar óheppilega orðaðar setningar fari inn í ályktun um atvinnumál. Þetta hefur undantekningalaust tilætluð áhrif eins dæmin sanna.

Þessi saga rifjaðist upp í dag þegar við þurftum að koma okkur upp hneyksli dagsins og fundum ekkert skárra en þau ummæli Árna Páls Árnasonar, að hann væri stuðningsmaður þjóðkirkjunnar. Þau áttu sosum ekki að koma á óvart enda ekki í fyrsta sinn sem hann segir þetta.

En hvernig tengist það LÍÚ? Jú:

Síðast þegar ég fylgdist vel með málefnastarfi á landsfundi hjá Samfylkingunni (málefnastarf er óbærilega leiðinlegt) kom einmitt fram tillaga um að aðskilnaður ríkis og kirkju yrði stefna flokksins. Og viti menn: Þá kom upp svona LÍÚ-móment.

Einar Karl Haraldsson er góður vinur minn en hefur einn stóran karakterbrest. Hann er sumsé óforbetranlegur kirkjumaður. Og þarna á landsfundinum rifjaði hann upp gamla takta úr Alþýðbandalaginu, gekk á milli manna og lagði þunga áherzlu á að þessa tillögu mætti ekki samþykkja, með margvíslegum rökum.

Þessi skörulega framganga drap ekki bara tillöguna heldur færði honum viðurnefnið „herra þjóðkirkja“ á fundinum. Honum þótti það bara heiður og þykir örugglega enn.

Ein rök Einars Karls (af mörgum) voru að aðskilnaður ríkis og kirkju væri ekki eins einfalt mál og margir vildu vera láta. Hann setti á langar ræður um samninga ríkis og kirkju frá 1907 og 1997, kirkjujarðir og alls kyns skuldbindingar sem yrðu ríkinu þungar í skauti fjárhagslega, ef til aðskilnaðar kæmi. (Samninginn frá 1997 má lesa hér og svolitla umfjöllun um efnið hér.)

Ég er ekki frá því að herra þjóðkirkja hafi haft sitthvað fyrir sér í málinu. Í það minnsta hef ég hvergi séð sæmilega greinargerð um hvernig þessi aðskilnaður ætti að fara fram, í ljósi þessara samninga, hvað þá rökstuddar tölur um fjárhagslega þýðingu hans.

Það er nefnilega ekki nóg að heimta aðskilnað ríkis og kirkju (sem ég aðhyllist). Málið er flóknara en svo, eins og mál eru því miður yfirleitt.

Það er fúlt. En þangað til það skýrist skulum við endilega halda áfram að fjargviðrast á facebook af því að prestssonur úr Kópavogi segir eitthvað sem við erum ósammála. Eitthvað þurfum við jú að hafa okkur til dundurs.

0,829