Guðmundur Gunnarsson 28/04/2014

Laun starfsnefnda

Laun starfsnefnda sem ríkisstjórnin hefur skipað með handvöldum einstaklingum hafa verið til umræðu. Laun nefndarmanna virðast vera af stærðargráðunni um 15 þús. kr. á klst. Ekki eru skorður á tímaskrift og þar að auki eiga nefndarmenn rétt á viðbótarlaunum skrifi þeir sérstök álit á einhverju af því sem nefndinni er falið að skoða.

 

Sé litið yfir þann hóp sem skipa þessar nefndir er oft um að ræða opinbera starfsmenn í fullu starfi eins og t.d. prófessora og þeir eru jafnvel auk þess í stjórnum opinberra stofnanna og þiggja fyrir það laun sem samsvara mánaðarlaunum þeirra hópa sem eru á leið verkfall þessa dagana.

 

Á starfstíma mínum í forystu launamanna sat ég í nokkrum starfsnefndum fyrir hið opinbera. Þar var um að ræða samstarfsnefndir sem settar voru af ráðherrum í kjölfar yfirlýsinga um að þeir ætluðu að taka á einhverju af því sem þeir höfðu lofað í kosningabaráttunni og bæta samskipti hins opinbera við aðila vinnumarkaðsins. T.d. að bæta stöðu verknáms og heildarendurskoðun á almannatryggingarkerfinu.

 

Launin í þessum nefndum voru í samræmi við reglur sem stjórnmálamenn höfðu sett um starfsnefndir, þeas sem öðrum en þeir sjálfir sátu í. Við fengum yfirleitt ekkert greitt fyrir nefndarstarfið. Rökin voru réttmæt nefndarmenn væru að vinna að nefndarstörfum í vinnutíma sem þegar væri greiddur. Fyrir kom að launin væru föst upphæð sem svaraði til um 3 – 5 klst. vinnu á meðallaunum iðnaðarmanns á mánuði.

 

Ég gerði ekki aths. við þetta fyrirkomulag þar sem ég var að sinna þessum störfum fyrir hönd þeirra samtaka sem greiddu mér full laun og þetta var hluti af starfi mínu. Reyndar kostaði að stundum mikla aukavinnu á kvöldin eða um helgar að komast fyrir þau gögn sem viðkomandi nefnd var að vinna úr. Gildandi vinnureglur hafa ekki komið í veg fyrir að ríkisstjórnin hefur skipað nefndir þar sem gilda allt aðrar reglur um launakjör nefndarmanna, eins og komið hefur fram í fréttum undanfarið.

 

Þrátt fyrir að þessar nefndir, sem ég hef komið að, hafi verið skipaðar til þess að framkvæma samþykktir Alþingis eða standa við loforð sem ríkisstjórnir gáfu í sambandi við lausn á kjarasamningum, þá er það svo þegar litið er yfir farinn nefndarveg minn, að í nánast öllum tilfellum endaði niðurstaða viðkomandi nefndar í skúffu einshvers embættismanns. En viðkomandi ráðherra hélt aftur á móti við hvert tækifæri fjálglegar ræður um hversu mikið og öflugt samstarf hann hefði við aðila vinnumarkaðsins.

 

Ég ætla að benda sérstaklega á nefnd sem skilaði gríðarlega miklu starfi á síðasta kjörtímabili. Nefndin var skipuð í kjölfar samkomulags tengdu niðurstöðu kjarasamninga, reyndar nokkurra kjarasamninga. Nefndin var skipuð fulltrúum allra flokka á Alþingi, fulltrúum frá aðilum vinnumarkaðs, samtökum aldraðra og þeirra sem minna máttu sín í samfélaginu.

 

Verkefnið var að einfalda bótakerfið, gera það skilvirkara og bæta stöðu bótaþega með því að lagfæra hin margslungnu skerðingarmörk, sem fáir skilja og hafa flest umtalsverða skerðingar í för með sér, og sérstaklega til þeirra sem síst skildi.

 

Sameiginleg niðurstaða náðist í nefndinni, enda var á ferðinni mikið réttlætismál sem nefndarmenn voru sammála um að taka yrði á. Eitt af fyrstu verkefnum núverandi ríkisstjórnar var hins vegar að henda niðurstöðu nefndarinnar í ruslafötuna og skipa aðra nefnd þar sem ríkisstjórnin handvaldi nefndarmenn.

 

Afleiðingar þessarar ákvörðunar ríkisstjórnarinnar hafa verið í fréttum undanfarnar vikur. Vaxandi fátækt þeirra sem minnst mega sín í samfélaginu og hratt vaxandi erfiðleika þeirra.

 

Á sama tíma starfa sérvaldar nefndir að verkefnum sem snúa að þeim hagsmunahópum sem best hafa það í samfélaginu og verkefni nefndanna virðast helst snúast um að vernda sem best hagsmuni þessa hóps.

 

Þessar nefndir fá greiddar hver fyrir sig tugi ef ekki hundruð milljóna hver. Fjármuni sem í mörgum tilfellum myndu duga til þess að framkvæma það sem nefndin um bótakerfið benti á.

Flokkun : Pistlar
0,844