Karl Th. Birgisson 13/05/2014

Attitúdið

„Þetta snýst um attitúd, maður,“ sagði einn af forystumönnum Bjartrar framtíðar við mig á dögunum. Ég var – eins og stundum áður – að rifja upp að frjálslyndir jafnaðarmenn í Samfylkingunni og frjálslyndir jafnaðarmenn í Bjartri framtíð væru ekki ósammála um neitt sem máli skiptir í tilverunni.

Ekki heldur frjálslynt fólk í hinni boðuðu Viðreisn.
Björt framtíð

Það er annað andrúmsloft, annar mórall, önnur nálgun á viðfangsefnin í Bjartri framtíð, sagði hann. Þetta er rétt hjá honum, en líklega er þetta óefnislegasti og óskilgreinanlegasti munur á tveimur stjórnmálaflokkum sem hugsazt getur.

Einstaka sinnum birtist hann þó skýrt og það gerðist í dag. Þá steig Vigdís Hauksdóttir í ræðustól þingsins og sakaði stjórnarandstöðuna um málþóf. Þingflokksformaður Sjálfstæðisflokksins, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, sá sig knúða til að leiðrétta Vigdísi – þingstörf væru í einu og öllu í samræmi við þarumgert samkomulag.

Sú eindregna ofanígjöf kom ekki í veg fyrir að þingmenn stjórnarandstöðunnar létu þvæluna í Vigdísi fara í taugarnar á sér og kæmu upp hver af öðrum, uppfullir með vandlætingu og hneykslun. Eða næstum – þeir komu sumsé úr öllum stjórnarandstöðuflokkunum – nema Bjartri framtíð.

Þar virtist hafa verið tekin sú afstaða að láta vitleysuna í Vigdísi hvorki rispa taugar né ýfa geð. Frekar leiða hana hjá sér eins og rigningarskúr á fallegum degi. Bíða eftir að leiðindin liðu hjá.

Svo er líka beinlínis óhollt fyrir sálina að láta gaspur og fleipur trufla lund sína.

Atarna er attitúd sem við gætum öll hermt eftir þingmönnum Bjartrar framtíðar.

0,796