Gestastofa 13/05/2014

Að vera frá sér

Eftir Úlfar Þormóðsson

Ég settist á bekk hjá Jóni Sigurðssyni við Austurvöll. Þá sá ég að vorið var komið í Templarasund, hætti við það sem ég ætlaði að fara að gera, stóð upp og ákvað að athuga hvort vorið hefði smeygt sér inn í Alþingishúsið. Ég fór upp á pallana eftir að verðirnir höfðu tekið við hattinum mínum og lyklum, kveikjara og lausamunum úr vösunum svo ég færi ekki að henda einhverju í þingmennina eða kveikja í húsinu.

Í þingsalnum voru 11 manns að meðtöldum forseta og ritara. Enginn ráðherra var í salnum. Samt var til umræðu helsta mál stjórnarinnar, loforðið stóra, frumvarp um niðurfellingu skulda heimilanna. Steingrímur J. var í pontunni og varaði við þeim aðferðum sem í frumvarpinu fælust og benti meðal annars á að tekjur sveitarfélaga myndi rýrna um miljónir og aftur miljónir ef stjórnin framkvæmdi það sem í frumvarpinu fælist.

Þegar hann hafði lokið sér af fór Frosti Sigurjónsson, reiknimeistari Framsóknarflokksins í pontu og sagði að þegar fólkið í bæjunum fengi meira fé í hendur myndi það auðga sveitarfélögin. Í mínum uppvexti hét þetta hundalógikk. Hún var notuð til þess að villa um fyrir áheyrendum.

Ég leit á klukkuna þegar hann fór úr pontunni, sá að ég hafði ekki meiri tíma aflögu, yfirgaf pallana fullviss um að vorið var fjarverandi innan veggja þinghússins eins og ráðherrarnir. Ég settist á bekk við völlinn og velti því fyrir mér, hvort segja megi um þann sem er fjarverandi umræðum um sitt hjartans mál, að hann sé frá sér.

Flokkun : Pistlar
0,748