Úlfar Þormóðsson 14/01/2019

Vanþroski – Viðbót

“Braggamálið” sem svo er kallað er vandræðamál. Það dregur enginn í efa. Samt er það hvalreki. Fyrir lágkúruna.

Ég hlustaði á umræðu um þetta mál í Silfrinu á sunnudag. Þar bar mikið á lágkúri. Og vanþroska. Ég ætlaði að skrifa eitthvað um málið en hafði ekki geð í mér að vitna í flatneskjuna. Eða hafði ekki það þrek sem til þurfti. Og skrifaði ekki staf.

Í morgun las ég grein um “braggamálið” eftir forystumann Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Þar var lágt seilst. Og aftur sótti að mér. Þá byrjaði ég á þessu:

“Braggamálið“ er klúður. Á margan hátt. Um það eru borgarfulltrúar sammála. Innri endurskoðun fór yfir málið og fann ótalmargt framvindu þess til foráttu. Þegar það álit lá fyrir samþykkti borgarstjórn að setja á laggirnar þriggja manna nefnd til þess að fara yfir aðfinnslurnar og leita ráða til þess að koma í veg fyrir að mál sem þetta gæti endurtekið sig. Í nefndinni áttu að vera tveir borgarfulltrúar frá meirihluta og einn frá minnihluta. Meirihlutinn vildi að borgarstjóri væri annar sinna manna í nefndinni því hann stendur óhjákvæmilega næst ábyrgð í framtíðarmálum af þessari sort. Svo gerist það að minnihlutinn neitar að sitja í nefndinni vegna þess að borgarstjórinn á að vera í henni. Minnihlutafulltrúinn vill sem sagt ekki vinna að framtíðarhagsmunum borgarinnar vegna þess að borgarstjórinn á að sitja í nefnd sem um málið á að fjalla. Þess í stað kýs sameinaður minnihluti að halda sig á braut lágkúrunnar. Kýs að skrumskæla málið. Á margan hátt. Kýs að nota blöndu af hálfsannleik og lygum líkt og þeir gerðu í Silfrinu og gerir endurtekið í viðtölum og í blaðagreinum. Kýs að persónugera málið og lemja borgarstjóra. Kýs að halda sig á grunnmiðum vanþroskans. 

Og hvað geri maður þá? Ég er búinn að reyna að þegja þetta fram af mér. Það gengur ekki. Ég er búinn að segja framanskrifað en það nægir mér ekki. Hvað er þá til ráða? Er virkilega ekki um neita að velja annað en þögnina eða þá sömu aðferð og fulltrúar minnihlutans nota, lágkúruna? Svei mér þá. Nei! Jú annars! Nei, en. Jú, en gæti ég sagt þetta án þess að vera kominn ofan í? Almenn áminning. Alkunn sannindi. Ég læt það eftir mér:

Eitt það fyrsta sem bilar í manninum við á, á, átök er dómgreindin. Lesandinn athugi það!

21.01. 2019:

Lesendum er bent á grein sem birtist í dag, 21.01.´19, á mbl.is. Þar sér dýpra inn í lágkúru vanþroskans en sést herfur í háa herrans tíð. Greinin ber yfirskriftina Segir þingforseta svala hefndarþorsta og er byggð á miðopnugrein í Morgunblaðinu, Misnotkun Alþingis, eftir Sigmund Davíð Gunnlaugsson, formann Miðflokksins.

Úlfar Þormóðsson
Úlfar Þormóðsson

Latest posts by Úlfar Þormóðsson (see all)

Flokkun : Efst á baugi
0,449